Czy Temple Bar jest naprawdę takie złe? Uczciwa odpowiedź
Pytanie, które słyszę najczęściej
“Czy powinienem unikać Temple Bar?” To jest to, co ludzie pytają po przeczytaniu forów podróżniczych, po tym jak ktoś w grupie Dublina na Facebooku opublikował paragon za kufel za 12 €, po tym jak przyjaciel wrócił z weekendu wieczoru panieńskiego i poinformował, że ulice śmierdziały rozlanym piwem i rozczarowaniem. Konsensus w internecie jest taki, że Temple Bar to pułapka turystyczna, koniec i kropka, a każde pieniądze tam wydane to pieniądze wyciągnięte z kieszeni przez dobrze naoliwioną maszynę.
Uczciwa odpowiedź jest bardziej skomplikowana niż to, i myślę, że ogólne ostrzeżenie wyrządza krzywdę kilku rzeczom, które naprawdę są tam warte zobaczenia.
Co krytyka słusznie zauważa
Ceny w prominentnych pub-restauracjach są naprawdę wysokie. Nie londyńsko-wysokie, ale znacznie powyżej tego, co płacisz dziesięć minut dalej. Kufel w Quays Bar, Oliver St. John Gogarty lub Palace Bar w ruchliwych godzinach kosztuje więcej niż ten sam Guinness w prawie każdej innej części miasta. Jedzenie w miejscach zorientowanych na turystów to jakość ze średniej półki w cenach powyżej średniej. Muzyka w niektórych lokalach jest grana dla odwiedzających, a nie ze względu na siebie, i ta różnica jest słyszalna.
Sama ulica — brukowana główna arteria między Dame Street a Liffey — jest wizualnie atrakcyjna, ale często fizycznie nieprzyjemna: wieczory kawalerskie z Liverpoolu i Edynburga, wieczory panieńskie w pasujących szarfach, ludzie, których relacja z wieczorem skomplikowała się już o 18:00. W piątek lub sobotę w lecie Temple Bar właściwy lepiej omijać, chyba że jesteś konkretnie częścią jednej z tych grup.
Bankomaty pobierają opłaty transakcyjne. Sklepy sprzedają koniczynowe pamiątki. “Tradycyjne irlandzkie pub” doświadczenia fotografowane w przewodnikach są w dużej mierze zaprojektowane na zdjęcie, a nie na drinka.
To wszystko jest prawdą i warto to powiedzieć.
Co krytyka mija się z prawdą
Temple Bar jako dzielnica — szersza Dzielnica Kulturalna, jak wyznaczono ją w latach 90. — to nie to samo co kilka bloków z pubami i sklepami, które fotografują turyści. Dzielnica obejmuje Irish Film Institute, Galerię Fotografii, Project Arts Centre, centrum kultury dla dzieci Ark, dobry targ żywnościowy w soboty i kilka ulic naprawdę interesujących małych sklepów, pracowni i restauracji, które nie mają nic wspólnego z gospodarką wieczorów kawalerskich.
Sobotni targ żywnościowy Temple Bar na Meeting House Square to jeden z najlepszych targów Dublina. Działa od 10:00 do 16:30 i ma niezależnych producentów żywności sprzedających sery, chleb, ciepłe jedzenie, produkty i artykuły specjalne w normalnych cenach. Sam plac jest używany latem do plenerowych projekcji filmów. Żadne z tych rzeczy nie pojawia się w postach ostrzegawczych.
Jest też kilka pubów w Temple Bar i okolicach, które nie są zawyżonymi pułapkami turystycznymi. Porterhouse na Nassau Street (technicznie tuż obok) warzy własne piwo i ma rozsądne ceny. The Norseman na Essex Street East jest lokalnym pubem dłużej niż Temple Bar istnieje jako koncepcja marketingowa. Foggy Dew na Fownes Street, Mulligan’s tuż za główną arterią — to puby, które obsługują dublińczyków tak samo jak turystów.
Puby warte odwiedzenia mimo wszystko
Nawet prominentne turystyczne puby nie są uniformicznie straszne. Palace Bar na Fleet Street — naprawdę stary, sufit z tłoczonej blachy, ciemne drewno, ściany wyłożone oprawnymi gazetami — jest wart drinka spokojnym popołudniem. Idź o południe zamiast o dziewiątej wieczorem, usiądź przy barze, i masz coś bliskiego prawdziwemu. The Stag’s Head na Dame Lane (kilka kroków od Temple Bar) to jedno z najpiękniejszych wiktoriańskich wnętrz pubowych w kraju. Idź tam. Tylko unikaj w piątek po 20:00.
Kwestia muzyki to miejsce, gdzie krytyka czasem upraszcza. Niektóre tradycyjne sesje muzyczne w pubach Temple Bar są zorientowane na turystów i czują się performatywne. Ale rozróżnienie między prawdziwą sesją a wyreżyserowaną nie zawsze jest geograficzne — są dobre tradycyjne sesje w pubach w całym Dublinie, a niektóre są blisko Temple Bar. Wycieczka piesza po tradycyjnych pubach prowadzi do pubów, gdzie muzyka jest grana dla siebie, w tym niektóre w okolicach Temple Bar — lepszy sposób na ich znalezienie niż wchodzenie z ulicy.
Jak dobrze używać Temple Bar
Przejdź przez to w ciągu dnia przed nadejściem wieczornej ekonomii. Architektura jest warta zobaczenia — wąskie uliczki, budynki Dutch Billy, różnorodność epok skupiona w kilku blokach. Odwiedź Irish Film Institute na film lub kawę; kawiarnia jest doskonała i siedzisz w pięknym budynku. Idź na targ żywnościowy w sobotnie rano. Idź do Ha’penny Bridge i promenady nad Liffey.
Potem, na wieczór, wyjdź. Puby, do których bym cię skierował dla atmosfery, ceny i faktycznej jakości drinka, są w Liberties, wokół Stoneybatter i Smithfield lub po stronie północnej wokół Parnell Square. Przewodnik po lokalnych pubach omawia to szczegółowo.
Jeśli mieszkasz w Temple Bar — a wiele dobrych hoteli jest tam zlokalizowanych — pytanie nie dotyczy tego, czy iść do głównych ulicznych pubów, ale czy zostać w nich na wieczór. Nie zostawałbym. Idź dziesięć minut w prawie każdym kierunku i znajdziesz lepszą wartość, lepsze kufle i ludzi, którzy tam są dlatego, że chcą być, a nie dlatego, że podążyli za pinem na mapie.
Końcowy werdykt
Temple Bar nie jest tak złe jak mówią fora. Nie jest też tak dobre jak sugerują zdjęcia w przewodnikach. To dzielnica, która zawiera prawdziwą pułapkę turystyczną w swoim komercyjnym centrum, kilka naprawdę wartościowych obiektów kulturalnych i targ żywnościowy na spokojniejszych obrzeżach, i kilka pubów wartych odwiedzenia o właściwej porze dnia. Kluczowa informacja, którą pomijają posty “unikaj całkowicie”, jest taka, że Temple Bar jako doświadczenie w dużej mierze dotyczy tego, kiedy i gdzie w nim jesteś.
Idź tam rano. Odkryj Irish Film Institute i boczne uliczki. Wyjdź przed przyjazdem autokarów. Wróć w sobotę na targ. Ta wersja Temple Bar jest dobra. Wersja, którą znajdziesz o 21:00 w letni piątek, to o czym ostrzegają fora, i w tej kwestii mają rację.
